Prześladowania i męczeństwa w okresie Edo (od 1603 r. do 1868 r.)Wraz z ustanowieniem administracji rodu Tokugawa w Edo (dawna nazwa Tokio) w 1603 roku, prześladowanie chrześcijan stało się bardziej surowe za sprawą Shoguna Ieyasu. Przyjmuje się, że we wczesnym okresie Edo w Japonii było około 400 tys. katolików, z czego kilkadziesiąt tysięcy zostało męczennikami. Skali dzikości i długości prześladowań we wczesnym okresie Edo nie da się z niczym porównać. Spośród wielu męczenników 205 zostało błogosławionymi w 1867 roku, wliczając grupę 55 chrześcijan zamęczonych w Nagasaki 10 września 1622 roku. Kolejna grupa 16 męczenników, w tym dominikanie Thomas Nishi i pierwszy filipiński święty Lawrence Ruiz, była kanonizowana przez Jana Pawła II w 1987 roku.
Julia Ota i Hara MondoJulia Ota była koreańską dziewczyną przywiezioną do Japonii w okresie panowania rodu Hideyoshi i pracowała jako służąca chrześcijańskiego pana Konishi Yukinaga. Następnie rozpoczęła pracę w pałacu Shoguna Ieyasu jako pokojówka, gdzie dała się poznać jako pobożna katoliczka. Kiedy w 1612 roku Shogun zażądał, aby cała jego służba zrzekła się chrześcijaństwa, Julia sprzeciwiła się i za karę została zesłana na odległą wyspę Izu. Inny sługa John Hara Mondo pochodzący z Sakura w Chiba, również odmówił wyrzeczenia się wiary chrześcijańskiej i został odwołany przez Shoguna. Później w 1623 roku wraz z 49 innymi chrześcijanami został zamęczony w Fuda-no-tsuji niedaleko Shinagawa w Tokyo. On również ma być beatyfikowany w tym roku.
Beatyfikacja Piotra Kibe i 187 męczennikówCeremonia beatyfikacji, która będzie miała miejsce 24 listopada 2008 roku w Nagasaki, odbędzie się, aby uczcić wiarę i pobożność 188 męczenników z wczesnego okresu Edo. Pochodzą oni z całej Japonii i wywodzą się z różnych warstw społecznych: świeccy i księża, kobiety i dzieci, samuraje, zwykli ludzie i niepełnosprawni. Dwie najliczniejsze grupy to: 52 wiernych z Kyoto zamęczonych w 1622 roku i 53 z Yonezawa w Prefekturze Yamagata, zamęczonych w 1629 roku. Ostatnim z grupy 188 wiernych, którzy zostali zamęczeni we wczesnym okresie Edo, był o. Piotr Kibe, jezuita stracony w Asakusa w Tokyo w 1639 roku.
184 z grupy 188 męczenników to osoby świeckie, które zostały w tym czasie skazane na zesłanie. Rodziny jak i małe wspólnoty ludzi świeckich wspierały się wzajemnie w podtrzymywaniu wiary. Czterech kapłanów męczenników potajemnie wróciło do Japonii, aby służyć wiernym najlepiej jak tylko mogli, ukrywając się jednocześnie przed władzami. Byli jak „dobry pasterz”, który jest gotów oddać życie za swoje owce.
Odnowa Kościoła w JaponiiPodczas 250 lat okresu Edo „ukryci katolicy” z Nagasaki i Goto w pn. Kyushu, potajemnie podtrzymywali wiarę przekazując ją następnym pokoleniom (Ewenement na skalę światową: modlitwy i formy liturgii sprawowane przed 250 laty przetrwały bez księży w niezmienionej formie do czasów współczesnych. Do dzisiaj można spotkać w tym rejonie potomków ukrytych katolików pielęgnujących wiarę zaszczepioną przez pierwszych misjonarzy – przyp. tłumacza). W połowie XIX wieku japońskie porty zostały na nowo otwarte i cudzoziemcy zaczęli odwiedzać Japonię. Kapłani należący do Paryskiego Towarzystwa Misjonarzy, którzy zostali wysłani do Japonii, rozpoczęli budowę kościołów w wielu częściach Japonii, również w Oura w Nagasaki. „Ukryci katolicy”, odwiedzali nowe kościoły i wyznawali swoją wiarę przed francuskimi misjonarzami – było to dramatyczne spotkanie po 250 latach prześladowań. Nawet na tym etapie katolicy nie byli wolni od ucisku i dyskryminacji, ale w końcu wolność wyznania została uznana przez wszystkich, a Kościół Katolicki był w stanie służyć ponownie.
Beatyfikacja 188 męczenników jest dla Kościoła w Japonii ważną okazją do refleksji na temat wiary naszych chrześcijan sprzed 400 lat. My także powinniśmy wypracować i rozwinąć silną wiarę w Boga pokładając w Nim nadzieję, bez względu na to, co się stanie oraz żyć z Miłością po wszystkie dni naszego życia.
(List Pasterski Archidiecezji Tokijskiej. Tłum. Adam Kurzak Sch.P.)
fot. Najstarszy w Japonii Koscioł rzymsko-katolicki z 1865 r. w Oura (Nagasaki)